جمعه , شهریور ۳۱ ۱۳۹۶
خانه / ادبیات / ادبیات جهان / زندگينامه هنری وادزورث لانگ فلو

زندگينامه هنری وادزورث لانگ فلو

هنری وادزورث لانگ‌فلو

henry wadsworth longfellow
چكامه‌سرای آمریكایی
۱۸۰۷-۱۸۸۲

“هنری وادزورث لانگ‌فلو” در ۲۵ آوریل سال ۱۸۰۷ میلادی در “پورتلند” امریكا به دنیا آمد. وی از كودكی، ذوق ادبی خود را نشان داد و نخستین سروده‌‌اش را در سن چهارده سالگی منتشر كرد. لانگ‏فلو با پایان دوران متوسطه، راهی اروپا شد و پس از آشنایى با فرهنگ آن سامان، به گسترش آن در آمریكا پرداخت. او به مدت پنج سال و نیم به تدریس زبانهای مدرن در “بودوان” و نیز هفده سال تدریس همین رشته در دانشگاه “هاروارد” پرداخت و همزمان، برخی سروده‌هایش را منتشر كرد.

لانگ فلو، طی سالهای آینده، سروده‌های بسیاری چاپ نمود و از این رو، یكی از پركارترین سرایندگان آمریكا شناخته شد. سروده‌های لانگ فلو، افزون بر تفكر، تغزُّل و نكته‏های ارشادی، آمیخته با مفاهیم احساسی، فلسفی، خیال‏انگیز و گرایش‌های اخلاقی بود. داستانهای او نیز نشانگر آگاهی لانگ فلو از فرهنگ و ادبیات اروپا بود. وی در زمان زیست خود از محبوبیت، نام‌آوری و سرافرازی فراوانی در آمریكا و اروپا برخوردار شد. استادی وی در هنر بیان و سادگی مفاهیم، تركیب و ساختمان شعر، لطافت تغزل و برخورداری از گستردگی فرهنگ و آگاهی از ادبیات اروپا و امریكا، او را به عنوان سراینده‌ای كه كمال مطلوب همگان می‏باشد، شناسانده است. شماری از آثار لانگ فلو بر این پایه‌اند :

“آواهای شب”، “سفر به آن سوی دریا” و “داستانهای مهمانخانه‌ی كنار جاده.”

او دو بار ازدواج كرد و به هر دو همسرش نیز عشق می‌ورزید و هر دو بار، تنها مرگ بود كه سبب جدایی‌شان شد. او در خانواده‌ای خوشبخت به دنیا آمد و خود نیز زاینده‌ی خانواده‌ای خوشبخت گشت؛ فرزندی شایسته بود كه به پدری مهربان بدل گشت.

مرگ همسر نخست او در سال ۱۸۳۵، در شهر “رتردام” رخ داد. زمانی كه لانگ فلو برای تقویت زبان آلمانی‌اش به شمال اروپا سفر كرده بود تا كرسی عالی‌تری را در “هاروارد” به دست آورد، “مری لانگ فلو”، سقط جنین كرد و چند هفته پس از آن، در اثر عفونتِ ناشی از آن درگذشت. در آن هنگام چهار سال از ازدواج آن دو می‌گذشت. مری لانگ فلو زنی بسیار زیبا بود. لانگ فلو پس از مرگ همسرش، همه‌ی یادداشت‌های روزانه‌ی مربوط به زندگی مشترك‌شان را، به همراه نامه‌هایی كه در دوران عشق ورزی، رد و بدل كرده بودند؛ سوزاند.

با این حال، این اندوه او را از پا نینداخت و سفر خود را به آلمان و سوییس ادامه داد. در سوییس، تنها هشت ماه پس از مرگ مری، طی دیداری كه با “فنی اپلتون” داشت، به او دل باخت و با او ازدواج كرد.

مرگ همسر دوم لانگ فلو، داستانی دیگر داشت. در نهم جولای سال ١۸٦١، “فنی لانگ فلو” با دو دختر كوچك‌ش (یكی پنج و دیگری هفت ساله)، در كتابخانه نشسته بود و موهای تازه كوتاه شده‌ی آنها را مرتب می‌كرد. كبریتی روی لباس راحتی تابستانی “فنی” افتاد و شعله‌اش دامن گیر شد. فنی فریاد زنان به اتاق مطالعه دوید، جایی كه همسرش نشسته بود. لانگ فلو كوشید تا قالیچه‌ی اتاق را به دور بدن “فنی” بپیچد و با كمك آن و بدن خودش شعله‌ها را خاموش كند، ولی زمانی توانست این كار را بكند كه خودش هم به سختی سوخت.

“فنی”، پس از یك شب مقاومت در برابر درد، درگذشت. لانگ فلوی پنجاه و چهار ساله، چنان دچار اندوه شد كه تا پایان زندگی هم نتوانست از افسردگی رهایی یابد. ماهها طول كشید تا بتواند در مورد آن رویداد سخن بگوید. در طول این مدت او پناه خود را در كار كردن می‌جست و برگردان “كمدی الهی” دانته را آغاز كرد؛ كاری كه چندین سال پیش از آن آغاز، ولی نیمه كاره رهایش كرده بود.

لانگ فلو نسبت به سیاست، دلبستگی چندانی نشان نمی‌داد و هرگز به استخدام هیچ اداره‌ای درنیامد. به بیان دیگر، “هنری وادزورث لانگ فلو”، هرگز قانون‌شكنی نكرد، مشروب ننوشید، اسلحه‌ای به دست نگرفت و در اثر خشم، با كسی درگیر نشد، هیچ گاه ورق بازی نكرد، هرگز به بازار سهام دلبستگی نشان نداد و هیچ‌گاه به دوستی خیانت نكرد.

لانگ فلو از زمان ِ انتشار كتابِ “آواهای شب” در ١٨٣٩؛ وارد زبان ما شد.

رفتار ِ لانگ فلو به شدت در تضاد با جریان روشنفكری‌ است. به نظر می‌رسد چنین توصیفی برای مردی كه “هفده سال” به عنوان استاد در “هاروارد” سرگرم تدریس بوده و به چندین زبان زنده‌ی دنیا به خوبی وارد بوده است، در برخورد نخست، قدری عجیب می‌نماید. ولی حقیقتِ امر چیزی جز این نیست. برای كسانی كه در مورد فرهنگ و ادبیات معاصر پژوهش می‌كنند، این همه بی‌علاقگی لانگ فلو به نقد- و از آن كمتر به “نظریه‌ی نقد”!- شگفت‌‌آور است.

“سودمندی نوشتن درباره‌ی كتابها چیست؟” این پرسشی ا‌ست كه لانگ فلو در سال ١٨٥٠ بیان می‌كند و چنین ادامه می‌دهد:

“آیا جز این است كه دانستنی‌هایی را بیان كنی كه هر كسی با خواندن كتاب می‌تواند به آنها دست یابد؟”

او درباره‌ی مسایل سیاسی و مذهبی نیز روشی مشابه را برمی‌گزیند. به گونه‌ای كه با وجود اباورهای شدید مذهبی، در برابر “دكترین دانش الهی”، هیچ گونه انعطافی از خود نشان نمی‌دهد و چه بسا از درك آن نیز ناتوان است.

او به عنوان سراینده‌ی “سروده‌هایی در بندگی”، بنا به نوشته‌های واگنتش، مخالف بردگی بوده، ولی ضد برده‌داری (abolitionist) نبوده است.

لانگ فلو مردی بسیار با هوش بود؛ او در بیست و دو سالگی مدرك “پروفسوری زبانهای مدرن” را از “بودوین” دریافت كرد. چكامه به گونه‌ای دور از چشم داشت در وجودش می‌جوشید. او نتوانست چگونگی این جوشش را بیان كند و هیچ تئوری روشنی از فرآیند سرایش چكامه نداشت. “پیكان و آواز” را در صبح روز یكشنبه، پیش از رفتن به كلیسا و با شتاب فراوان سرود. “كشتی شكستگی ونوس” را در یك نشست سرود. او نمی‌توانست “چكامه‌ی سفارشی” بسراید و درخواست چنین سروده‌هایی را رد می‌كرد. تنها استثنای كارنامه‌اش “موریتوری سالوتاموس” است.

سرگذشت زندگی او مانند یك سروده، درنگ‌هایی شگفت‌آور دارد و رازهایی ناگشوده، و گویی بین سنین نوزده تا سی، كه معمولاًً سال‌های ابتدایی سرایندگی یك سراینده محسوب به شمار می‌رود؛ به ظاهر او هیچ چكامه‌ای نسروده است.

هنری وادزورث لانگ فلو، سرانجام در هشتم ماه مه ۱۸۸۲م و در سن هفتاد و پنج سالگی به دلیل بیماری “پریتونیت” درگذشت و تنها در پنج روز پایان زندگی بود كه بیماری او را از پا انداخت.

منبع : http://www.rahpoo.com

همچنین ببینید

زندگینامه پابلو نرودا شاعر شیلیایی

زندگینامه پابلو نرودا شاعر شیلیایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code